plingkanting-kanting
3.5.08
nilalamon ako ng sanlaksang insekyuridad.. nanliit ako. naknang tokwa! kapirasong tao na nga lang ako, lalo pa kong naliliit. ayoko ng ganitong pakiramdam 
para akong pinapatay ng paunti-unti. bakit kasi kailangan ko pang mangulit at magtanong?! bakit kasi kailangan ko pang tingnan at makita. ngayon halos malunod ako sa dagat ng kapraningan. antigas kasi ng ulo ko eh! amf!
Posted by petiks 2:56 PM Archived in Philippines
